اسْتَوْدِع‌ُاللَّهَ الرَّحْمن‌َالرَّحْيمَ الَّذىْ لا تَضيْعُ وَدايِعُهُ دِيْنيْ وَنَفْسيْ وَاهْلِي [ وَمالىْ وَولَدى ] « 1 » اللَّهُمَّ اسْتَعْمِلنيْ عَلى كِتابِكَ وَسُنَّةِ نَبِيِّكَ وَتَوَفَّني عَلى مِلَّةِ ابْراهيْمَ وَاعِذْنيْ مِنْ مُضِلّاتِ الفِتَنِ » [ پس سه مرتبه « اللَّهُ اكْبَر » و دو [ 1 ] مرتبهء ديگر دعاى « اسْتَوْدِعُ اللَّه » را تا آخر بخواند ، پس يك مرتبه « اللَّهُ اكْبَر » و يك مرتبهء ديگر اين دعا را بخواند : « 2 » اللَّهُمَّ اغْفِرْليْ كُلَّ ذَ نْبٍ اذْنَبْتُهُ قَطُّ فَانْ عُدْتُ فَعُدْ عَلَيَّ بِالْمَغْفِرَةِ انَّكَ انْتَ غَنِيٌّ عَنْ عَذابيْ وَا نَا مُحْتاجٌ الى رَحْمَتِكَ [ فيا مَنْ انا مُحْتاجٌ إلى رَحْمَتِه ] « 3 » ارْحَمْنيْ ، اللَّهُمَّ افْعَلْ بيْ ما ا نْتَ اهْلُهُ وَلا تَفْعَلْ بي « 4 » ما انَا اهْلُهُ فَانَّكَ انْ تَفْعَلْ بيْ ما ا نَا اهْلُهُ تُعَذِّبْنيْ وَلَنْ تَظْلِمَنيْ ، اصْبَحْتُ اتَّقيْ عَذابَكَ وَلا اخافُ جَوْرَكَ ، فَيامَنْ هُوَ عَدْلٌ لا يَجُوْرُ ارْحَمْنيْ » . و اگر فرصت خواندنِ كلّ اين دعا و ذكرها نداشته باشد ، آنچه از آن جمله ميسّر باشد بخواند ، و چون فارغ شود از صفا به زير آيد و شروع در سعى نمايد . و بدان‌كه بربالاى صفا رفتن و آنجا اين دعاها را خواندن مردان را سنّت [ 2 ] است و زنان را سنّت نيست . پنجم از سنّتهاى سعى آن است كه : در آخر شوط اوّل چون به مروه رسد بربالاى آن رود مقابل خانه كعبه ايستد ، و ادعيه‌اى كه در بالاى صفا خوانده آنجا نيز بخواند . ششم آنكه : پياده سعى كند ، مگر آنكه ترسد كه به‌واسطهء تعب نتواند به توجّه تمام مشغول دعا شود .

--> [ 1 ] - و يك مرتبه ديگر دعاى « استودع اللَّه » را بخواند . ( كوهكمره‌اى ) [ 2 ] فرق ما بين مرد و زن نيست ، اگرچه استحباب در حقّ مردان مؤكّد است . ( خراسانى ) * اختصاص استحباب به مردان ثابت نيست و روايت عبدالرحمان بن حجّاج نفى استحباب از زنان نمىكند . ( مازندرانى ) * اختصاص به مردان معلوم نيست . ( نخجوانى ، يزدى ) ( 1 و 2 ) در بيشتر نسخه‌ها نيست . ( 3 ) در بعضى از نسخه‌ها نيست . ( 4 ) در برخى از نسخه‌ها عبارت چنين است : « اللَّهُمَّ افْعَلْ بيْ ما ا نْتَ اهْلُهُ فَانَّكَ انْ تَفْعَلْ بىْ ما انْتَ اهْلُهُ تَرْحَمنيْ ، اللَّهُمَّ لا تَفْعَلْ بي . . . » .